200 lat Szkoły Podstawowej w Bolechowicach!

IMG_1109

8 listopada 2019 r. odbyły się uroczystości 200-lecia Szkoły Podstawowej w Bolechowicach im. Księcia Józefa Poniatowskiego. Obchody rozpoczęła Msza Święta w kościele parafialnym w Bolechowicach, którą odprawił ksiądz prałat Stanisław Kozieł wraz z wikariuszami, którzy pełnili w ostatnim czasie posługę w parafii. Po Mszy Świętej, z okazji zbliżającej się 101. rocznicy odzyskania niepodległości, złożono kwiaty pod pomnikiem upamiętniającym ofiary wojny – mieszkańców Bolechowic.

W szkole podstawowej w Bolechowicach z okazji tak dostojnego Jubileuszu przygotowano program artystyczny oraz prezentację historii szkoły. Wójt Gminy Zabierzów Elżbieta Burtan wraz z Przewodniczącym Rady Gminy Zabierzów Henrykiem Krawczykiem złożyli na ręce dyrektor Haliny Kodury okolicznościowy list, plakietę oraz prezent dla szkoły w postaci reprodukcji obrazu przedstawiający patrona- księcia Józefa Poniatowskiego. Jubileusz zgromadził bardzo dużą liczbę gości m.in. przedstawicieli samorządu oraz byłych nauczycieli i uczniów.

W bardzo ciekawy sposób historię szkoły przedstawiła Monika Przetacznik, która przy pomocy prezentacji multimedialnej przybliżyła historię tej placówki na przestrzeni 200 lat. Starsi uczniowie pod opieką Alicji Mitońskiej, Agnieszki Dadał-Kowalik, Doroty Wojciechowskiej i Marty Stępień przygotowali montaż słowno-muzyczny o tematyce patriotycznej oraz pokaz tańców ludowych. Jubileusz szkoły był okazją do uroczystego ślubowania pierwszoklasistów, którzy zatańczyli też tradycyjnego poloneza. Część oficjalną prowadziła Maria Półtorak.

Tekst i zdjęcia:

W. Wojtaszek

 

Historia Szkoły Podstawowej w Bolechowicach

Był rok 1819. Europa zaczęła odradzać się po koszmarach wojen napoleońskich, potrzebując spokoju i stabilizacji. Tu w Galicji miało to wymiar szczególny gdyż z „uprawnienia Głównego Nadzoru Szkół Początkujących” zaczęły powstawać nowe szkoły. Jedną z nich była założona 21 XI 1819 roku szkoła w Bolechowicach. W prowadzonej od 1883 roku kronice szkoły odnotowano, że na mocy orzeczenia Cesarsko-Królewskiej Rady Szkolnej Krajowej z dnia 2 maja 1874 przeszła ona na „etat szkolny jako szkoła ludowa etatowa
o dwóch oddziałach z nauką półdzienną o jednym nauczycielu’’.

Tym nauczycielem, który przez 37 lat niósł kaganek oświaty dzieciom ze wsi Bolechowice, Ujazd, Karniowice i Zelków był Leonard Wilimek. Również dzięki jego staraniom szkoła, która od 1857 była drewnianym budynkiem, została w przeciągu 3 lat  zamieniona w budynek murowany.

Ówczesna szkoła bardzo różniła się od obecnej nie tylko sposobem nauczania, ale również przedmiotami np.

  •  w zakresie języka polskiego uczono czytania, wyrażania się   ustnego i pisemnego,   gramatyki i pisowni,
  •  rachunków – z pamięci, za pomocą liczydła,
  •  realiów – przy pomocy okazów i doświadczeń, a geografii na podstawie   kartografii,
  •  kaligrafii,
  • rysunków i geometrii,
  • gimnastyki szwedzkiej,
  • religii,
  • śpiewu pieśni kościelnych i świeckich,
  • pszczelarstwa, ogrodnictwa, sadownictwa,
  • robót ręcznych kobiecych

Warto przypomnieć, iż w tym czasie jedynie w Galicji można było swobodnie uczyć się i nauczać w języku polskim, podczas gdy na reszcie ziem polskich, obowiązywała daleko idąca rusyfikacja i germanizacja.

W latach 1874-1875 w murach naszej szkoły uczyło się aż 161 uczniów. Fakt ten spowodował, iż Wysoka Cesarsko-Królewska Rada Krajowa od dnia 9 I 1892 roku postanowiła przekształcić szkołę na „dwuklasową o dwóch nauczycielach”.

Dnia 23 kwietnia 1896 roku odbyła się ceremonia poświęcenia sztandaru szkolnego „sprawionego za staraniem kierowniczki szkoły z funduszu żelaznego na kwotę 35 złotych.”

W wieku XX-tym nastąpił dalszy rozwój naszej szkoły i tak w kolejnych latach:

  • w 1908 budynek szkoły został przykryty dachówką,
  • w 1909 wprowadzono naukę dla szkół 4-klasowych,
  • w 1910 dobudowano piętro wraz z dwoma salami lekcyjnymi i kancelarią,
  • w 1920 szkoła jest już 5-klasową, by w 1926 roku obniżyć jej stopień organizacyjny do szkoły 3-klasowej.

Ważnym wydarzeniem w dziejach naszej szkoły było obdarowanie jej w 1932 roku popiersiem patrona ks. Józefa Poniatowskiego.

Rok szkolny 1936/1937 rozpoczął się z nowoczesnym jak na owe czasy środkiem dydaktycznym – radiem.

W lata wojenne szkoła prowadziła nadal działalność pedagogiczną, aż do kwietnia 1944 roku gdy Niemcy zajęli placówkę organizując w niej fabrykę powrozów. 26 stycznia 1945 roku grono pedagogiczne zastało budynek szkolny w stanie ruiny, bez okien, drzwi, pieców. Z całego wyposażenia placówki pozostały tylko dwie mapy i globus. Zaginął niestety ukryty na strychu sztandar szkolny.

Czasy powojenne przyniosły zmiany. W 1961 roku została powołana do życia Szkoła Przysposobienia Rolniczego. Zwiększająca się ilość uczących się tutaj dzieci wymusiła rozbudowę budynku. Staraniem rodziców, grona pedagogicznego i władz rozpoczęto w 1973 roku remont kapitalny. Prace trwały z przerwami 11 lat i przyniosły zwiększenie ilości sal lekcyjnych oraz podłączenie do szkoły mediów.

Kolejny krok poczyniono 18 IX 1998 roku kładąc kamień węgielny pod budowę nowego skrzydła szkoły. Staraniem władz gminy – w ciągu zaledwie dwóch lat – powstał nowy kompleks dydaktyczny, który pomieścił obok nowych sal lekcyjnych, długo wyczekiwaną salę gimnastyczną oraz pomieszczenia dla Ochotniczej Straży Pożarnej i władz wsi.

W  2000 roku świętowaliśmy Małopolską Inaugurację Roku Szkolnego 2000/2001 połączoną z oddaniem nowego skrzydła szkoły. W grudniu 2010 roku rozpoczęto dobudowę kolejnego skrzydła szkoły, które zostało ukończone i uroczyście otwarte w 2014 roku.